Strona główna  /  Kronika Federacji  /  Rok 2020  /  30 lat Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich

30 lat Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich

  5 czerwca minęło 30 lat od utworzenia Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich. Przez ten czas ruchy musiały odnaleźć się w nowej sytuacji po odzyskaniu przez Polskę wolności. Jednocześnie dojrzały eklezjalnie, odnalazły się w Kościele, wraz ze swoim dynamizmem. A i Kościół dostrzegł, jak dużo dobra wnoszą one w jego życie.

Podkreślmy, że wiceprzewodniczącą ORRK jest sodaliska Regina Pruszyńska. W Sodalicjach Mariańskich bardzo dziękujemy Jej za to ważne zaangażowanie i gratulujemy jubileuszu! Modlimy się o potrzebne łaski dla wszystkich osób wchodzących w skład Zespołu Koordynującego Ogólnopolską Radę Ruchów Katolickich.  

Minione 30 lat podsumowuje w najnowszym biuletynie ORRK o. Adam Schulz SJ, jeden z założycieli i obecny przewodniczący Rady. Oto fragment tego tekstu:

„W 1949 roku działalność ruchów, stowarzyszeń katolickich została praktycznie zlikwidowana przez władze komunistyczne i działalność UB. Częściowo była kontynuowana w podziemiu w formie różnorodnych duszpasterstw studentów, młodzieży, ale nie było swobody zrzeszania się w Polsce. Pionierem odrodzenie ruchów w Polsce, w czasach komuny, stał się ruch Światło-Życie prowadzony przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.    W latach 70-tych i 80-tych pojawiły się w polskim Kościele nowe ruchy międzynarodowe. Ze swej strony ruchy te musiały się odnaleźć w doświadczeniu polskiego Kościoła. Pełna swoboda w działalności apostolskiej i organizacyjnej ruchów nastąpiła dopiero w 1990 roku, po zmianach ustrojowych. To była olbrzymia praca zmierzająca do tego, aby Kościół zaakceptował «nową» rzeczywistość jaką stały się ruchy, a ruchy musiały na nowo odnaleźć swoje miejsce w Kościele już bardziej oficjalnie, podejmując wysiłek opracowania statutów itp.

Jednocześnie ruchy musiały się odnaleźć w państwie demokratycznym, posiadając wolność stowarzyszania się jako katolickie organizacje pozarządowe. Ruchy odkrywały nowe formy współpracy z samorządami i władzami państwowymi, rozwijały różne formy wolontariatu na poziomie krajowym oraz światowym. (...)

Ogólnopolska Rada Ruchów Katolickich została zainicjowana 5 czerwca 1990 roku i był to owoc wcześniejszych poszukiwań jedności pośród różnorodności oraz współpracy pomiędzy ruchami i stowarzyszeniami w Polsce.

Jednym z pierwszych takich doświadczeń poszukiwania jedności było podjęcie współpracy pomiędzy Ruchem Światło-Życie a Odnową w Duchu Świętym. Miało to miejsce pod koniec lat 70-tych (1976-1980), kiedy to z jednej strony ks. Franciszek Blachnicki, założyciel ruchu Światło-Życie a z drugiej strony ks. Adam Schulz SJ, pierwszy przewodniczący Zespołu Koordynującego Odnowę w Duchu Świętym w Polsce, prowadzili rozmowy na rzecz współpracy pomiędzy ruchami, co zaowocowało między innymi wdawaniem wspólnego czasopisma (oczywiście w drugim obiegu) Siloe. Listy do grup modlitewnych.

Lata 80-te to czas powstawania nowych ruchów, odradzania się tych, które istniały od wieków, inicjowania ruchów, które po Soborze Watykańskim II powstały w innych krajach. Był to bardzo intensywny czas formacji dla ruchów i stowarzyszeń katolickich, ale też powolnego wychodzenia z podziemia. Mimo stanu wojennego i braku wolności dla działalności, niezależnych od władzy komunistycznej, ruchów i stowarzyszeń.  W tym czasie pogłębiały się spotkania pomiędzy różnymi ruchami, następowała wymiana materiałów i doświadczeń formacyjnych. Podejmowane były przedsięwzięcia formacyjne, w których brali udział przedstawiciele kilku ruchów.

Nie można jednak ukrywać, że istniała też dość silna rywalizacji pomiędzy ruchami, który jest lepszy, który ma lepszą formację, bardziej skuteczną, który jest bardziej pewną drogą do nieba itd.

Ta rywalizacja, choć była obecna wyraźnie, nie przeszkadzała w poszukiwaniu wspólnych dróg współpracy. I tak pod koniec lat 80-tych liderzy z kilku ruchów zajmujących się ewangelizacją zaczęli pracować nad tym, aby zorganizować przestrzeń stałej współpracy pomiędzy ruchami w Polsce. Zaowocowało to powstaniem Rady Ruchów Katolickich 5 czerwca 1990 roku, która w związku z późniejszym tworzeniem się diecezjalnych Rad Ruchów z czasem zmieniła nazwę na Ogólnopolską Radę Ruchów Katolickich. Trudno nie dostrzec w tym działaniu Ducha Świętego, który tworzył jedność szanując różnice i prowadząc do tego, że różnice ubogacały całą wspólnotę ruchów i Kościoła. (...)

Charyzmatem, który jednoczy nas w Ogólnopolskiej Radzie Ruchów oraz w Diecezjalnych Radach Ruchów jest dar budowania jedności Kościoła pośród różnorodności. Jest to praca nad wcielaniem pragnienia Jezusa: «aby byli jedno».

Drugim darem, który nas jednoczy to dostrzeganie dobra, jakim dla Kościoła i społeczeństwa są małe grupy, wspólnoty, w których ludzie pragną bardziej radykalnie żyć Ewangelią we współczesnym świecie. Uczą się być ludźmi świętymi pośród tego świata, ludźmi zjednoczonymi z Bogiem.

Trzecim darem jest troska o rozwój powołania oraz apostolstwa ludzi świeckich.

Budowanie jedności pośród różnorodności dokonuje się dzięki otwarciu się na działanie Ducha Świętego, który buduje wspólnotę Kościoła, ale jesteśmy w tym czasami osamotnieni. Wielu zgadza się z samą ideą, z istotą charyzmatu budowania jedności pośród różnorodności, ale brakuje im czasem sił, i energii, aby to w sposób praktyczny czynić.

Stąd trzeba nieustanie zachęcać, inspirować i cieszyć się każdym, nawet tylko częściowym podjęciem współpracy. Czasy, gdzie to biskup nakazał i wszyscy się stawiali jak jeden mąż, już minęły. Teraz trzeba wychodzić do ludzi ciągle na nowo i zapraszać ich, przypominać, zachęcać, aby podjęli ten wysiłek.

Tak jak na początku powstawania zarówno ORRK, jak i DRRK najważniejsze było spotykanie się przedstawicieli ruchów, poznawanie ich różnorodności, uporządkowanie relacji z pasterzami, podejmowanie wspólnych spotkań, kongresów oraz pewnych działań apostolskich, tak dziś stoją przed nami nowe wyzwania. (...)

Aktualnie Rada skupia liderów 70 większych ruchów i stowarzyszeń działających na terenie Polski, są to przedstawiciele 3,5 mln członków tych ruchów. ORRK współpracuje z wieloma innymi ruchami, a na Kongresy Ruchów i większe spotkania zapraszani są liderzy ze 140 ruchów i stowarzyszeń działających na płaszczyźnie ogólnopolskiej. (...)

ORRK organizuje co roku 2-4 spotkania ogólnopolskie, które skoncentrowane są na formacji liderów ruchów oraz poruszają aktualne problemy i wyzwania, przed jakimi stoją ruchy w swojej działalności.

Co kilka lat ORRK organizuje Ogólnopolskie Kongresy Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, na które zapraszani są wszyscy liderzy ruchów i stowarzyszeń katolickich z Polski, a czasami również przedstawiciele z innych krajów Europy. W Kongresach biorą również udział przedstawiciele Konferencji Episkopatu Polski, zapraszani są też przedstawiciele Stolicy Apostolskiej (Papieskiej Rady ds. Świeckich lub innych dykasterii).

Aktualnie delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich oraz asystentem kościelnym ORRK jest bp Adam Wodarczyk, a przewodniczącym Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich o. Adam Schulz SJ".

W następnym wydaniu naszego serwisu zamieścimy drugą część tekstu o. Adama Schulza SJ