Strona główna  /  Kronika Federacji  /  Rok 2019  /  Relacja ze Spotkania Plenarnego Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich

Relacja ze Spotkania Plenarnego Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich

 Wracamy do relacji ze Spotkania Plenarnego Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich, które odbyło się 16 listopada w Warszawie. Jego tematem było: „Jak ruchy pomagają Kościołowi w jego odnowie?"

Główną konferencję, którą omówiliśmy w poprzednim serwisie, wygłosił o. Adam Schulz SJ, przewodniczący ORRK. W dalszej części spotkania miała miejsce prezentacja kierunków odnowy Kościoła proponowana w niektórych ruchach. Głos zabrał m.in. Grzegorz Baran, prezes Federacji SM. Oto obszerne fragmenty jego wystąpienia:

„Sodalicja Mariańska jest stowarzyszeniem wiernych świeckich i pomaga im w drodze do zbawienia. W ten sposób przemienia i odnawia Kościół. Bóg bowiem, jak mówi adhortacja Christifideles laici, «powierzył świat ludziom, aby uczestniczyli w dziele stworzenia, wyzwalali je spod działania grzechu i by sami dążyli do świętości poprzez małżeństwo, wybór celibatu, życie rodzinne, zawodowe, a także wielorakie formy działalności społecznej».

Nasze stowarzyszenie proponuje sodalisom konkretną drogę formacyjną, której cel zawiera się w haśle «Per Mariam ad Jesum», czyli «Przez Maryję do Jezusa». Staramy się naśladować Matkę Bożą, która jest ikoną Kościoła, a jednocześnie prosimy Ją o pomoci wstawiennictwo u Boga ufając, że wyjedna nam łaskę stałego wzrastania w świętości. Jak pisał papież Pius XII w konstytucji o Kongregacjach Mariańskich Bis Saeculari «Sodalicje nazywają się Mariańskimi nie tylko dlatego, że od Najświętszej Maryi Panny wywodzą swe imię, lecz przede wszystkim dlatego, że wszyscy sodalisi żywią względem Bogarodzicy szczególne nabożeństwo i z Nią się wiążą pełną konsekracją, w której ślubują, chociaż nie pod grzechem, że pod sztandarem Najświętszej Maryi Panny walczyć będą usilnie o osiągnięcie chrześcijańskiej doskonałości dla siebie i dla drugich».

Sodalicyjne «Per Mariam» wyrasta z rozważania miejsca i roli Maryi w tajemnicy Chrystusa i Kościoła jako Matki Kościoła i każdego człowieka, Pośredniczki u jedynego Pośrednika - Chrystusa, oraz Tej, która «przoduje w pielgrzymce wiary». Jednocześnie zaś, zajmując tak wyjątkowe miejsce w historii Zbawienia, jest Maryja uosobieniem pełni i piękna człowieczeństwa. Sodalisi, podziwiając świętość i piękno postaci Maryi, otaczają Ją najgłębszą czcią i miłością. Jej, jako Pośredniczce, powierzają wszystkie sprawy własne, Kościoła i świata. Idą drogą wskazaną przez Nią, jako Przewodniczkę, i pragną upodabniać się do Niej jako do Wzoru. Wzór Maryi - to przede wszystkim dopełniona miłością i nadzieją wiara w Boga i Bogu, aż do zawierzenia Mu bez reszty i całkowitego poświęcenia siebie Osobie i dziełu Chrystusa.

Droga wskazana przez Maryję to posłuszeństwo wiary oparte na modlitewnym obcowaniu z tajemnicą Chrystusa jako Boga, który stał się Człowiekiem, potwierdzone świadectwem życia i podkreślone troską o obecność Chrystusa w życiu braci. Naśladując Maryję jako Wzór i idąc Jej drogą, sodalisi wchodzą w głębię tajemnicy Wcielenia i Odkupienia, a tym samym w głąb tajemnicy Kościoła. Jednocześnie odnajdują w Maryi najbardziej osobisty dar Chrystusa dla każdego człowieka i odpowiadają również osobistym oddaniem i zawierzeniem. W ten sposób - wprowadzając Matkę Jezusa w głąb swojego życia wewnętrznego - sami wchodzą w pełny zasięg Jej macierzyńskiej miłości, kierującej wszystkich do Jej Syna. Uroczystym wyrazem takiej postawy i drogi duchowej sodalisów jest ślubowanie sodalicyjne, w którym przyjmując Maryję jako swą Matkę i Panią, oddają się Jej całkowicie jako słudzy i dzieci.

Syntezę wszystkich wątków formacji sodalicyjnej stanowi postawa służby wobec Kościoła, świata, bliźniego. Wyróżnijmy kilka podstawowych elementów na drodze formacji w Sodalicji Mariańskiej.

1. Formacja duchowa

Wierzymy, że odnowa Kościoła - który potrzebuje nieustannej odnowy, bo składa się z ludzi grzesznych - dokonuje się najpierw poprzez osobiste nawrócenie każdego z nas. Dlatego w Sodalicjach Mariańskich kładziemy mocny akcent na formację duchową. W tym zakresie proponowane są m.in.: głębokie i regularne życie sakramentalne, codzienny udział we Mszy św., lectio divina (modlitewne czytanie Pisma św.), Liturgia Godzin, adoracja Najświętszego Sakramentu, rachunek sumienia, modlitwy maryjne. Zaleca się korzystanie z posługi stałego kierownika duchowego. Bardzo ważna jest dla nas praktyka rozeznawania duchowego, podejmowana według wskazań m.in. św. Ignacego Loyoli, który dobrze rozumiał, że im wytrwalej i konsekwentniej człowiek szuka Boga i Jego woli, tym silniej doświadcza działania różnych duchów: dobrych lub złych. Rozeznanie duchowe jest więc głęboką i ciężką pracą wewnętrzną w celu odróżnienia dobra od zła, ale również szukaniem wśród wielu dobrych możliwości tej jednej, lepszej dla mnie, której właśnie dla mnie pragnie teraz Bóg.

W tym wszystkim pomaga wspólnotowa praca formacyjna, podejmowana w poszczególnych sodalicjach, a także na szczeblu całej Federacji Sodalicji Mariańskich. Sodalisi uczestniczą m.in. we wspólnotowych Mszach św., adoracjach Najświętszego Sakramentu, rozważają razem Pismo św. i dokumenty Kościoła. Wyjeżdżają na: wspólnotowe rekolekcje organizowane raz w roku przez Federację SM, pielgrzymki, zjazdy formacyjne itp. Wydawany jest kwartalnik sodalicyjny Sodalis Marianus oraz co dwa tygodnie sodalicyjny serwis informacyjny, które oprócz bieżących informacji zawierają teksty formacyjne. Wielu sodalisów korzysta z rekolekcji ignacjańskich, które stanowią ważny element życia duchowego. Rekolekcje ignacjańskie są dla nas wyjątkowo wartościowe również dlatego, że sodalicja wyrosła na gruncie Towarzystwa Jezusowego.

Na pewnym, dalszym etapie formacji sodalicyjnej niektórzy sodalisi podejmują zadanie towarzyszenia duchowego aspirantom i kandydatom do sodalicji. 

2. Formacja intelektualna

W formacji sodalicyjnej ogromnie doceniamy rolę rozumu. Podkreślamy za św. Janem Pawłem II, że «wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy». Zachęcamy więc sodalisów do pracy samokształceniowej, czytania prasy katolickiej, książek o tematyce religijnej, szczególnie dzieł dotyczących życia duchowego. Niektórzy podejmują nawet studia teologiczne, filozoficzne, inni uzupełniają swoją wiedzę w tym zakresie słuchając wykładów i konferencji wygłaszanych podczas różnych sympozjów, czy zamieszczanych w internecie. Szczególnym obowiązkiem jest znajomość głównych dokumentów Soboru Watykańskiego II, Katechizmu Kościoła Katolickiego i Nauki Społecznej Kościoła.

Indywidualnie i wspólnotowo sodalisi pogłębiają też stale swoją wiedzę dotyczącą roli świeckich w Kościele, co jest charakterystyczne dla charyzmatu sodalicyjnego. Wypływa z tego szczególna troska o formację oraz wychowanie dzieci i młodzieży.

3. Służba na rzecz Kościoła i Ojczyzny

(...) Ogromnie ważna jest dla nas wierność Kościołowi. W sensie najgłębszym jest to posłuszeństwo samemu Chrystusowi, który jest Głową Kościoła. Za tym idzie posłuszeństwo papieżowi, namiestnikowi Jezusa na ziemi. W Sodalicji wszystkich kapłanów, a szczególnie naszych księży moderatorów, traktujemy z należnym im szacunkiem. Zachowujemy też ścisłą łączność z biskupami, z którymi współpracujemy i którym, na ile to tylko możliwe, służymy. Sodalicje działają w konkretnych diecezjach i wsłuchują się uważnie w nauczanie swoich biskupów, odpowiadając na ich prośby, wskazania, akcje duszpasterskie i inne.

Uważamy wierność i posłuszeństwo Kościołowi za rzecz niezwykle ważną. Wszelkie działania, akcje, pomysły, nie mają sensu, jeżeli nie dokonują się w łączności z Kościołem hierarchicznym. Nasza wspólnota nie istnieje sama dla siebie, ale traktujemy ją jako miejsce wzrastania w świętości i służby właśnie na rzecz Kościoła. Bezwzględnie musi się to odbywać w posłuszeństwie i wierności Kościołowi. To Kościół niesie nam Chrystusa
i prowadzi do Niego. Jeżeli pozwolilibyśmy sobie na wykroczenie poza naukę Kościoła
i wspólnotę Kościoła, stracilibyśmy łączność z Bogiem.

Pragniemy też, jak radził i przekonywał kard. Robert Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, «trzymać się mocno doktryny, wielowiekowego nauczania Kościoła, które jest niezmienne. Nie ma zbawienia, ocalenia, jeśli człowiek nie trzyma się mocno Objawienia i doktryny». 

Służba Sodalicji na rzecz Kościoła widoczna jest konkretnie w poszczególnych diecezjach i parafiach. Dawanie świadectwa wiary, angażowanie się w wydarzenia kościelne o charakterze parafialnym, diecezjalnym i ogólnopolskim jest stałym i niezmiennym przejawem aktywności grup sodalicyjnych. Ponieważ sodalicje działają głównie przy parafiach, ich obecność bardzo zauważalna jest właśnie na szczeblu parafialnym. Sodalicje nie tylko uczestniczą w ważnych wydarzeniach swoich parafii, ale wiele z nich organizują, współorganizują i prowadzą, pomagając tym samym duszpasterzom. Niektórzy sodalisi pracują także w różnych Radach i instytucjach kościelnych na szczeblu ogólnopolskim. 

Ważnym elementem służby Kościołowi jest wychowanie i formacja dzieci i młodzieży. Federacja SM prowadzi w Warszawie Katolicki Zespół Edukacyjny, który zachowując bardzo wysoki poziom nauczania, jednocześnie dba o integralny rozwój młodego człowieka, przekazując mu wartości chrześcijańskie i patriotyczne. Uczniowie raz w miesiącu wraz z nauczycielami uczestniczą we Mszy św., modlą się przed lekcjami, spotykają się na okolicznościowych uroczystościach, wspólnym kolędowaniu czy śpiewaniu pieśni patriotycznych. W szkole jest oratorium z Najświętszym Sakramentem, można tam w każdej chwili wejść na osobistą modlitwę.

Służba Sodalicji na rzecz Ojczyzny wyraża się przede wszystkim w modlitwie za Polskę. Sodalisi interesują się życiem społeczno-politycznym, głosują w wyborach, angażują się w prace komisji wyborczych, podpisują i propagują petycje np. w obronie życia nienarodzonych, podejmują różne działania przeciwko szkodliwym dla społeczeństwa ideologiom.

Warto podkreślić szczególnie cenną rolę sodalisów w walce o wolną Polskę, a także o przetrwanie wartości chrześcijańskich i patriotycznych w niezwykle trudnych, powojennych czasach. Sodalisi m.in. walczyli na frontach II wojny światowej, w Powstaniu Warszawskim, działali w podziemiu antykomunistycznym, byli więzieni przez UB. Działająca w pierwszych latach powojennych Sodalicja Mariańska Akademików uformowała wielu wybitnych przedstawicieli polskiej inteligencji katolickiej. Jeden z sodalisów, 101-letni Stanisław Michnowski, Powstaniec Warszawski i wybitny geofizyk, został 11 listopada 2019 r. odznaczony przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie przyznano p. Michnowskiemu za «wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej oraz działalność na rzecz odbudowy Sodalicji Mariańskiej w Polsce po II wojnie światowej».

4. Nowe powołania kapłańsko-zakonne

W ciągu wieków z grona sodalicyjnego wyrosło bardzo wiele powołań kapłańsko-zakonnych. Wśród nich są święci, w tym np. św. Jan Paweł II i już niedługo błogosławiony kard. Stefan Wyszyński. Wciąż jednak rodzą się nowe powołania z sodalicji. W ostatnich latach kilkunastu sodalisów, rozeznając swoje powołanie także w naszej wspólnocie, wstąpiło do zakonu lub też wybrało drogę powołania kapłana diecezjalnego. Są również osoby, które po odpowiednim rozeznaniu, przyjmują konsekrację dziewic lub wdów".