Strona główna  /  Kronika Federacji  /  Rok 2019  /  Zmarł o. Stanisław Mrozek

Zmarł o. Stanisław Mrozek

 11 listopada w szpitalu w Brzozowie zmarł o. Stanisław Mrozek, jezuita, wielki czciciel Matki Bożej, od wielu lat przyjaciel Sodalicji Mariańskich w Polsce. Jego pogrzeb odbędzie się 16 listopada w Starej Wsi.

Współpracował z ks. Tadeuszem Uszyńskim, udzielał rekolekcji ignacjańskich grupom sodalicyjnym, które zaczęły rozwijać się w Polsce w latach 80. i 90. ubiegłego wieku. Pełnił funkcję moderatora Akademickiej Sodalicji Mariańskiej we Wrocławiu. Zawsze interesował się życiem Sodalicji Mariańskich i szkół sodalicyjnych w Warszawie, brał udział w sodalicyjnych pielgrzymkach i zjazdach, był wiernym czytelnikiem naszego Sodalisa Marianusa, wspomagał nasze dzieła finansowo, a przede wszystkim modlił się za całą Federację Sodalicji Mariańskich.

W jednej z książek określił Sodalicje Mariańskie jako „świeckie ramię Kościoła, kuźnie inteligencji katolickiej i szkoły gigantów ducha".

O. Stanisław Mrozek SJ urodził się 15 października 1936 r. w Jasienicy Rosielnej k. Brzozowa. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił 30 lipca 1952 r. w Starej Wsi. Po uzupełnieniu średniego wykształcenia i po dwuletnim nowicjacie złożył pierwsze śluby 6 stycznia 1955 r. w Starej Wsi.

Filozofię studiował w Krakowie (1956-59), a teologię w Warszawie na Bobolanum (1959-63). Święcenia prezbiteratu otrzymał 5 sierpnia 1962 r.

w Warszawie z rąk ks. kard. Stefana Wyszyńskiego. Trzecią probację odbył w Czechowicach-Dziedzicach pod kierunkiem o. Edwarda Bulandy SJ (1964-65). Uroczystą profesję zakonną złożył 2 lutego 1981 r. we Wrocławiu, którą przyjął o. prowincjał Eugeniusz Ożóg SJ.

O. Mrozek SJ był gorliwym duszpasterzem i wielkim czcicielem Matki Bożej. Niemal całe kapłańskie życie poświęcił prowadzeniu rekolekcji ignacjańskich, rekolekcji i misji ludowych, głoszeniu orędzia o Miłosierdziu Bożym oraz katechizowaniu dzieci i młodzieży. Po skończonych studiach teologicznych pracował przez rok jako misjonarz ludowy, przynależąc do Wspólnoty Kolegium krakowskiego (1963-64). Po trzeciej probacji posługiwał we Wrocławiu jako duszpasterz, katecheta, rekolekcjonista a od 1968 r. również jako duszpasterz akademicki (1965-84).

Następnie był superiorem i rekolekcjonistą w Częstochowie, gdzie bardzo dobrze wywiązał się z zadania całkowitego odzyskania i wyremontowania domu rekolekcyjnego (1984-91). Potem pracował w Nowym Sączu jako misjonarz ludowy i duszpasterz (1991-94). Dalej posługiwał w Krakowie, najpierw jako kapelan w Krakowie-Łagiewnikach (do 1995), a później jako misjonarz ludowy i duszpasterz (1994-98). Następnie został posłany do Gliwic, gdzie pracował jako duszpasterz, a od roku 2000 również jako ojciec duchowny domu (1998-2001). W latach 2001-04 był proboszczem w Krakowie (ul. Zaskale) oraz ojcem duchownym domu. Na kolejnej placówce w Opolu posługiwał jako duszpasterz i dyrektor apostolstwa modlitwy (2004-17). W 2017 r. został przeniesiony do infirmerii w Starej Wsi, gdzie miał zapewnioną opiekę lekarską. Do ostatnich dni życia udzielał się duszpastersko, jak tylko mógł.

Jest autorem wielu ciekawych książek, m.in.: „Sprawiedliwość nie wystarczy", „Ostateczny los człowieka", „Patroni od spraw trudnych i beznadziejnych", „Niezwykły modlitewnik dla chorych", „Święty Stanisław Kostka", „Aniołowie w Bożej Opatrzności", „Rekolekcje w domu ze św. Ignacym Loyolą", „Jak się modlić?", „Dlaczego z Maryją przez życie?", „O trudnościach życia i wiary", „Jak żyć?"