Strona główna  /  Program apostolski ruchów  /  Rok 2014  /  Apostolstwo poprzez formację

Apostolstwo poprzez formację

Apostolstwo poprzez formację - to kolejny temat Programu Apostolskiego Ruchów, który teraz krótko omówimy.

Bardzo istotne jest coraz pełniejsze odkrywanie własnego powołania i coraz większa gotowość do tego, aby żyć nim w wypełnianiu własnej misji. Jednak do czego konkretnie posyła mnie Bóg? Jaką misję mam wykonywać? Nie są to łatwe pytania, ale warto wytrwale szukać na nie odpowiedzi. „Warunkami, od których zależy odkrywanie konkretnej woli Pana odnoszącej się do naszego życia są: pełne gotowości i uważne wsłuchiwanie się w Słowo Boże i naukę Kościoła, synowska i wytrwała modlitwa, korzystanie z mądrego i troskliwego kierownictwa duchowego, rozpoznawanie w świetle wiary otrzymanych darów i talentów, a także sytuacji społecznych i historycznych, w których wypadło nam żyć. Ponadto w życiu każdego świeckiego są momenty szczególnie ważne i decydujące o rozpoznaniu wezwania Bożego i podjęcia powierzonej przez Boga misji. Do takich momentów należą okres dorastania i lata młodości. Nie wolno jednak zapominać, że Pan, tak jak czynił gospodarz wobec robotników winnicy, wzywa - to znaczy objawia swą konkretną i ściśle określoną wolę - w każdej porze życia. Dlatego czuwanie, to znaczy uważne nasłuchiwanie głosu Boga, jest podstawowym i niezmiennym nastawieniem ucznia Chrystusowego" - pisze św. Jan Paweł II w adhortacji Christifideles Laici.

Podkreśla, że nie chodzi tylko o to, byśmy wiedzieli, czego Bóg chce od każdego z nas w różnych sytuacjach życia, ale trzeba jeszcze czynić to, czego Bóg chce.

Program wymienia przykłady m.in. następujących działań na rzecz formacji intelektualnej, duchowej, psychologicznej oraz moralnej osób nie będących członkami ruchu, a z którymi spotykamy się w naszym życiu:

  • Pomaganie innym w odkrywaniu specyfiki powołania człowieka świeckiego, otwieraniu się na zjednoczenie z Bogiem w świecie.
  • Udział w przemienianiu tego świata, wprowadzanie w duchowość apostolską.
  • Samowychowanie, odpowiedzialność za własną formację.
  • Organizowanie i prowadzenie sesji, seminariów oraz spotkań formacyjnych dla osób spoza naszego ruchu.
  • Prowadzenie rekolekcji, ćwiczeń duchowych dla osób poszukujących pogłębionej relacji z Bogiem.
  • Formacja liderów życia kościelnego, społecznego, kulturalnego, edukacyjnego, gospodarczego oraz politycznego.
  • Prowadzenie katechizacji zarówno zorganizowanej, jak i nieformalnej w grupach i w rodzinach.
  • Oddziaływanie formacyjne poprzez wykorzystanie mediów, typu telewizja, radio, internet, portale społecznościowe oraz książki i prasa.
  • Praca na rzecz rozwoju formacji integralnej, zarówno intelektualnej, jak i duchowej, psychologicznej oraz moralnej.
  • Przygotowanie członków ruchów do prowadzenia i animowanie różnego rodzaju grup.
  • Włączanie się w działania na rzecz ekumenizmu.
  • Poznanie i wprowadzanie w życie nauki społecznej Kościoła.